De oprichting
 
Het begon met een oproep in ‘Houwe Zo’, waarin belangstellenden werd verzocht contact op te nemen met Ger de Groot om te komen tot het oprichten van een schietvereniging.
Op 21 september 1977 is de oprichtingsvergadering van de C.O.M. schietvereniging afd. Noord-Holland. De initiatiefnemers waren de heren Ger de Groot en Ed Willms.
Deze vergadering werd gehouden in de zaal van de Thomaskerk in de Prinses Irenestraat te Amsterdam
Op deze oprichtingsvergadering waren aanwezig de heren Catz en Cornelisse van het LOOCOM, het bestuur van C.O.M. Noord-Holland en 32 makkers die interesse toonden tot het oprichten van de schietvereniging.
In deze oprichtingsvergadering werd ook het eerste bestuur gekozen dat bestond uit:
G.H.B. de Groot – voorzitter, E.A.M. Willms – penningmeester, J.S.A. Vernooy – secretaris, A.F.L. Sarstadt – commissaris.
De heren De Groot en Willms hebben samen reeds verschillende contacten gelegd met andere schietverenigingen om te kijken of zij daar schietbanen kunnen huren maar dit blijkt allemaal vrij prijzig te zijn en de heer De Groot doet een beroep op alle aanwezigen om te kijken naar een zolder of iets dergelijks om daar een baan te maken. Iedereen zal zijn best doen en uit gaan kijken.
In deze oprichtingsvergadering doet de heer de Groot een oproep om op de piano een bijdrage te deponeren om tot overbrugging van de aanloopkosten te komen; er wordt ƒ 257,50 neergelegd en is daar iedereen erg dankbaar voor. Het zaaltje werd betaald door de C.O.M. Noord Holland anders was de vereniging meteen al op de fles gegaan.
Op 5 oktober 1977 werd door het bestuur het schietlokaal van Parabellum op de Grasweg wederom bekeken. Er werd onderhandeld met het bestuur van het schietlokaal over de voorgenomen huur. Het lokaal kon worden gehuurd voor ƒ 125,00 per clubavond. Ook diende er een borg betaald te worden van ƒ 2000,00.
Op 19 oktober 1977 was er een algemene ledenvergadering en agendapunt 6 was: 'Gelegenheid tot bezichtigen van de schietbaan en proefschieten.'
Er kon worden geschoten bij s.v. Parabellum op de Grasweg in Amsterdam Noord.
 
De Grasweg
 
Op 19 oktober 1977 kon er dus voor het eerst geschoten worden bij de s.v. Parabellum op de Grasweg in Amsterdam Noord.
Wapens waren nog niet zo veel in voorraad maar er waren er een paar geschonken en te leen gegeven en daar moest het mee worden gedaan. Na afloop van de schietavond werden de schijven bij Arie Koeree, een onvergetelijke figuur en toen nog onvervangbaar, in zijn VW-bus geladen en kon je er op rekenen dat de week erop je schijf netjes was geteld en bijgeschreven. Als iedereen naar huis ging werd de rest van de handel in de reeds genoemde VW-bus geladen en zat het er voor die week weer op
Dankzij giften van de leden konden er acht wapens aangekocht worden, 3 pistolen, 1 revolver en 4 geweren, voor een totaal bedrag van ƒ 3140,00.
Op deze schietbaan was nog geen elektrisch schijventransport. Iedereen ging tegelijk schieten op commando van de baancommandant. Wanneer iedereen klaar was met schieten was het vast vuren en gingen we met z’n allen naar de schijven om ze eruit te halen. Menige schutteraar werd daar door oefening een goede schutter.
Op 21 april 1978 wordt de vereniging erkend als schietvereniging door de minister van defensie in de zin van het Koninklijke besluit van 2 juli 1938. Dit betekende voor de verening dat er ook groot kaliber geweer geschoten kan gaan worden. Door het Korps Mariniers worden 6 Garand (M 1) geweren plus munitie ter beschikking gesteld. Op zaterdag 15 juli 1978 wordt er een eerste schietdag gehouden op de Marine banen op de Leusderheide.
Op woensdag 10 januari 1979 was het echter allemaal niet zo leuk meer. In het schietlokaal van Parabellum was een tussenmuur opgetrokken met een gesloten deur. De recreatieruimte was teruggebracht tot ongeveer een kwart van de normale ruimte. Telefoon en toiletten waren niet bereikbaar. Het mededelingenbord was verhangen naar het “voorportaal”. Op het mededelingenbord hing een schrijven van Parabellum dat van de bar en barruimte gebruik gemaakt kon worden indien per lid ƒ 25,00 werd gestort. Zij zouden dan voor een ‘tapbaas’ zorgen. Na telefonisch overleg vanuit een telefooncel werd het huurcontract met onmiddellijke ingang opgezegd. De aanwezige leden hebben de eigendommen uit de lokaliteit verwijderd, voor zover zij erbij konden. Op dat moment zat de vereniging zonder schietaccommodatie.
 
Zaanstad
 
Na de opzegging van het huurcontract bij Parabellum had het bestuur al vrij snel andere schietruimte gevonden. De vereniging kon vanaf 25 januari 1979 terecht bij de s.v. Zaanstad, Zuideinde 19 in Wormerveer op de donderdagavond. Daarnaast was er gelegenheid om vanaf 31 januari op woensdagavond te schieten bij s.v. 7.62 in Halfweg. De s.v. Zaanstad hadden hun schietaccommodatie op de zolder van een oude meelfabriek. Die was te bereiken via een stalen trap van wel 50 treden aan de buitenkant. De accommodatie bij Zaanstad beviel prima en Ome Frits zorgde op zijn eigen manier voor de verversingen. De vereniging was zeer content met deze tijdelijke oplossing. In de tussentijd werd naarstig gezocht naar een plek voor een eigen onderkomen. Dit werd al vrij snel gevonden op de Korte Papaverweg in Amsterdam noord. Tot en met 25 oktober 1979 heeft de vereniging gebruik kunnen maken van de schietbanen van s.v. Zaanstad.
 
Korte Papaverweg
 
Er was door het bestuur gereageerd op een advertentie van Blewanus b.v.. Daar werd een fabrieksruimte aangeboden voor een huurprijs van ƒ 16.500,-- per jaar met recht op eventuele koop. Maar van die fabrieksruimte stond letterlijk geen steen op de andere. De vloer was er maar de rest was afgebrand. Maar elk nadeel heeft zijn voordeel ! Er konden nog wat wijzigingen aangebracht worden in de staalconstructie. In de kortst mogelijke tijd stond de zaak overeind en op 1 augustus 1979 kregen we het sein dat het pand betrokken kon worden. Vier muren en een dak, dat was het.
 
 
Op de algemene ledenvergadering van 5 maart 1979 leest de secretaris (Henk Snellen) een indrukwekkende lijst voor van materialen die reeds aanwezig zijn en zijn toegezegd voor de nieuwe accommodatie. Er was nog wel veel nodig, speciaal arbeidskrachten. Er is wat afgebuffeld in die maanden. Er werd begonnen met de balklaag voor de verdiepingsvloer, vloerplanken erop en maar spijkeren. Horen en zien verging, vooral als iemand vergat op de kop van de spijker te slaan in plaats van op zijn tengels. Toen de vloer dicht zat kon er boven en onder gewerkt worden. Boven begon men met de verlichting en wat er nog meer nodig was en onder werden de stalen platen tegen het plafond aangeschroefd. Bij diverse bedrijven werden de magazijnen uitgespit of er nog wat was dat gebruikt kon worden. Met vrachten werd het naar binnen gebracht. Van de Hoogovens kwam het ijzer en staal dat voor een vriendenprijsje geleverd werd. Mariniers zitten overal en dus ook daar. De vrachtwagens om het een en ander op te halen kwamen weer ergens anders vandaan, en ga zo maar door.
 
 
Er is in die maanden heel wat , gebekvecht, gescholden, gekankerd en gebuffeld. Maar één ding was zeker; met elkaar was er iets heel moois van gemaakt. Een samenwerking waar iedereen trots op kon zijn. Na het harde werken was er altijd nog de “werkbespreking”. Deze werd  altijd gehouden in café de Propellor om de hoek van de Korte Papaverweg. En Pierre Plaum zei altijd: Met een werkbespreking in de Propellor zat menigeen naar het lek te luisteren. Uit de clubbladen van die tijd lezen we echter dat er nog steeds mensen en materiaal nodig is. In het clubblad van september 1979 lezen we dat er nog heel wat werk gedaan moet worden en dat er ook nog heel veel materiaal nodig is zoals een geluidsinstallatie, een elektrische klok, ventilatoren, schakelmateriaal, stopcontacten, stekkers en ga zo maar door. De barcommissie was er in geslaagd een volledige tapinstallatie los te krijgen bij Heineken. De afbouw vorderde intussen gestaag. Door de enorme inbreng van de leden heeft de vereniging het jaar 1979 toch nog met een positief saldo kunnen afsluiten. Op woensdagavond 6 februari 1980 om ± 19.00 uur zou het “eigen” onderkomen voor de eerste maal in gebruik genomen worden. Vanaf die datum was het iedere woensdag- en vrijdagavond schieten. Op zondag 13 april was er een open huis voor familie, kennissen en anderen om het nieuwe clubgebouw te bezichtigen. In de zomermaanden wordt er op twee avonden geschoten. In mei 1980 wordt zelfs op maandagavond de vereniging verhuurd.
Op 27 november 1981 was de prijsuitreiking van de openingswedstrijd en op zondag 29 november was de officiële ingebruikstelling. Het was een drukte van belang en vele belangstellenden hadden aan de uitnodiging gehoor gegeven.
 
Eerst werd er nog een foto  gemaakt van de kern van de werkploeg. Deze ploeg had het voor elkaar gekregen om in redelijk korte termijn een prachtige eigen schietlocatie voor elkaar te krijgen. Het grote werk was volbracht.
Op de openingsreceptie waren o.a. aanwezig een afgevaardigde van de Commandant van het Korps Mariniers, de districtchef van de Politie, een vertegenwoordiger van bureau bijzondere wetten, van de KNSA de voorzitter en de secretaris van district VI, de C.O.M. Noord Holland en de secretaris van het C.O.M.. De officiële opening werd verricht door de heer Cornelissen, omdat hij een van de adviseurs is geweest die de s.v. C.O.M. NH bij de oprichting gesteund hebben. De openingshandeling was het onthullen van de achterwand van de bar. Door het bestuur was een verzameling antieke wapens aangekocht. Een mooi en kostbaar bezit.
 
 
Jubilea
 
Op 21 oktober 1978 werd het éénjarig bestaan van de vereniging op grootse wijze gevierd met een dans-, eet-, drink- en feestavond, het geheel muzikaal omlijst door het combo JOS BROUWER. Het feest werd gehouden in het clubgebouw van de The Royal Air Force Association (RAFA club) op Schiphol Oost.
Op zaterdag 19 september 1987 hebben we ons 10-jarig jubileum gevierd bij Dirckshof in Amsterdam Noord. Ongeveer 120 mensen deelden mee in de feestvreugde met een koud buffet en de band 'de Windmill'.
Toen werden ook de eerste oorkondes uitgereikt aan leden die 10 jaar lid waren van de vereniging. Een traditie die tot op vandaag is voortgezet (alleen worden deze nu overhandigd tijdens de algemene ledenvergadering). De leden van het eerste uur die het 10 jaar hadden volgehouden waren: Ger de Groot (onze toenmalige voorzitter en mede-oprichter), Nico de Groot, Ton Sarstadt, Pierre Plaum, Henk Broodman, Fred Botterman, Libert Sliker, Han Molhuysen, Jan van Saaze, Frans Bastin, Jan de Blok, Fred Weegeman, Ed Willms, Piet ten Brink en Hans van Lierop.
  
Op 28 september 2002 hebben we het 25-jarig bestaan van onze vereniging gevierd met een groot feest aan boord van de salonboot 'Stad Enkhuizen' van Rederij NACO. 83 personen werden aan boord verwelkomd door de feestcommissie met een kruidenbitter om de kou tegen de gaan. Dansorkest 'Midway' bracht de gasten in opperbeste stemming en een koud en warm buffet tezamen met de consumptiebonnen deden de rest.
Tijdens het officiële gedeelte werd een zevental leden naar voren geroepen om een speld in ontvangst te nemen voor het 25-jarig lidmaatschap (een traditie die nog steeds in leven wordt gehouden). De heren Nico de Groot, Hans van Lierop, Fred Botterman, Jan de Blok, Pierre Plaum, Fred Weegeman en Piet ten Brink werden in het zonnetje gezet en 5 van deze leden zijn nog steeds lid van onze vereniging.
Iedereen ging vrolijk en tevreden naar huis met een speciaal s.v. COM N-H horloge als herinnering.
  
Op 29 september was er ter ere van ons jubileum een receptie georganiseerd  voor genodigden van andere schietverenigingen, het COM, de KNSA, het LOOCOM, etc. Ook de toenmalige generaal ontving ook een uitnodiging. In de maand november zijn er ook nog jubileumwedstrijden verschoten.
 
Bij het vernieuwen van de website, eind 2015, bestaat het Korps Mariniers 350 jaar en onze vereniging 38 jaar.  
Onze vereniging telt nog steeds ruim 50 leden. We hebben ons eigen gebouw, het is nog steeds gezellig, we hebben nog steeds een tekort aan vrijwilligers en zijn dus gewoon een leuke vereniging!